1. خانه
  2. مقالات
  3. کارآفرینی
  4. نوآوری چگونه کار می‌کند

نوآوری چگونه کار می‌کند

نوآوری چگونه کار می‌کند

نوآوری چگونه کار می‌کند

5/5 - (10 امتیاز)

و چرا در آزادی شکوفا می‌شود

نوآوری چگونه  کار می‌کند (۲۰۲۰) دیدگاهی هیجان‌انگیز از تاریخ ارائه می‌دهد که در آن نوآوری محوریّت دارد. این کتاب شرح مفصلی از نبوغ انسان، چگونگی وقوع نوآوری و اهمیت آن را توضیح می‌دهد.

 

مت ریدلی نویسنده‌ای پرفروش که در زمینه علوم، فناوری و اقتصاد می‌نویسد. کتاب‌های بسیاری از او شامل تکامل همه‌چیز: چگونه ایده‌های جدید ظهور می‌کنند، خوش‌بین منطقی: چگونه رشد اتفاق می‌افتد و ژنوم: زندگی‌نامه یک گونه در ۲۳ فصل.

این کتاب چه‌چیزی برای من دارد؟ یک نمای کلی و جذاب از تاریخ نوآوری

رادیو، موتورهای جت، واکسیناسیون، و حتی چمدان مسافرتی: همه این محصولات زندگی ما را راحت‌تر، بهتر و مناسب‌تر می‌کند. اما آنها چگونه بوجود آمده‌اند؟ البته از طریق نوآوری. با این حال، این سؤال جدی همواره در ذهن ما باقی‌ست: چه‌چیزی نوآوری را ایجاد می‌کند؟

 

متأسفانه، اکثر مردم به سادگی نمی‌دانند. گرچه نوآوری نیروی محرکه پیشرفت فناوری و موفقیت تمدنی امروز ماست، اما هم‌چنان پدیده‌ای‌ست که به‌خوبی درک نشده‌ست. اما اگر نبوغ را در طول تاریخ بشر بررسی کنیم، می‌توانیم شرایطی را آغاز کنیم که باعث رشد خلاقیت بشود. نوآوری چگونه  کار می‌کند

 

معرفی این کتاب در این خلاصه‌کتاب به جزئیات برخی از حیرت‌انگیزترین جهش‌های ابتکاری بشریت می‌پردازد. هم‌چنین استدلال می‌کند که نوآوری یک روند نابسامان، افزایشی و از پایین به بالاست که متکی به همکاری و تبادل آزاد ایده‌هاست.

نوآوری یک فرایند پیچیده، نامنظم و جمعی‌ست

انقلاب صنعتی – جهشی عظیم در بهره‌وری که دوران مدرن را آغاز کرد – از زمانی آغاز شد که بشر برای اولین بار از بخار برای حرکت خودکار استفاده کرد. برای این کار آنها از ماشین جدیدی به نام موتور بخار استفاده کردند. بنابراین، از چه‌کسی برای این دستاورد حیرت‌انگیز تشکر ‌کنیم؟ مردی به نام دنیس پاپین.

 

صبر کنید، شاید باید از توماس ساوری تشکر کنیم. یا دست نگه دارید، شاید یکی از همکاران بنام توماس نیوکامن شایسته ستایش ما باشد؟ حقیقت اینکه هر سه نفر لیاقت این اعتبار بزرگ را دارند، اما هیچ یک از آنها نمی‌توانند ادعای همه آن را داشته باشند.

 

دلیل این امر اینکه، در حدود ۱۷۰۰، ساوری، پاپین، و نیوکامن همگی مدل‌های کاری خودشان را از موتور بخار تولید کردند. تا به امروز مشخص نیست که چه‌کسی واقعاً اولین شخص بوده یا هر مخترع چه تأثیری بر دیگران داشته‌ست.

 

ما اغلب یک اختراع جدید را با یک خالق واحد مرتبط می‌کنیم. با این حال، این ساده‌سازی بیش از حد در زمینه عملکرد نوآوری‌ست. حتی خلاق‌ترین افراد هم در خلاء کار نمی‌کنند. آنها همیشه تحت تأثیر ابزارها، فناوری‌ها، ایده‌ها و ساختارهای اجتماعی پیرامون‌شان هستند. اغلب به معنی اینکه نیروهای متعددی به نوآوری کمک می‌کنند، حتی زمانی‌که یک نفر اعتبارِ آن را قبول می‌کند.

موتور بخار

حالا موتور بخار را در نظر بگیریم. این دستگاه نسبتاً ساده آب را در یک استوانه فلزی گرم و سرد می‌کند. فشار متغیر ناشی از بخار حرکتی را ایجاد می‌کند که می‌تواند برای کار استفاده شود، مانند پمپاژ آب از معادن. آیا ساوری، پاپین، و نیوکامن می‌توانستند این ماشین را کاملاً به‌تنهایی اختراع کنند؟ نوآوری چگونه  کار می‌کند

 

نه واقعاً. ایده‌های اساسی موجود درباره دستگاه در آن زمان موضوعات داغ بحث در محافل علمی بودند. پاپین و ساوری، هر دو تحصیل‌کرده، با مبادله نامه و کاغذ با مخترعین دیگر، تفکرشان را اصلاح کردند. علاوه بر این، نیوکامن که موفق‌ترین نسخه موتور را ساخت، برای تکمیل ماشین خودش به پیشرفت‌های قبلی در آهنگری اعتماد کرد. بنابراین، اختراع هر کدام نیز محصول زمینه‌ها و تأثیرات آنها بود.

 

این اصل درباره کلیه نوآوری‌ها می‌تواند اعمال می‌شود. در حالی‌که توماس ادیسون شهرت و اعتبار خودش را برای اختراع لامپ در ۱۸۷۹ بدست آورد، واقعیت اینکه بیش از ۲۰ سازنده دیگر در دهه‌های اولیه ثبت اختراع مشابه‌ای داشته‌اند. همه این متفکران به ایده‌ها و فناوری‌هایی در آن زمان رسیده بودند. البته برخی از این تلاش‌ها بهتر از سایر موارد بود، اما هیچ یک از این نوآوری‌ها در انزوای کامل اتفاق نیفتاد.

نوآوری‌های پزشکی خطرات بالا و حتی پاداش‌های بالاتری را نیز به همراه دارد

در حالی‌که موتور بخار انقلاب صنعتی را آغاز کرد، دارو با روش‌های ابتکاری خاص مانند موارد زیر تکامل یافت:

 

مرحله اول: کسی را بیابید که در حال بهبودی آبله‌ست. مقداری از چرک را با احتیاط از میان بردارید که یکی از ضایعات باز ناشی از این بیماری‌ست.

 

مرحله دوم: با استفاده از چاقو یا سوزن، یک زخم باز را در پوست خودتان برش دهید. نه خیلی عمیق، بلکه آنقدر باشد که خون بگیرد.

 

مرحله سوم: چرک آلوده را به زخم خودتان بمالید.

 

این شیوه را پیوند می‌نامند. در بیشتر موارد، شما را در برابر آبله ایمن می‌کند. اگر این کار به نظر ناخوشایند و خطرناک‌ست، فقط تصور کنید که چگونه در دهه ۱۷۰۰ برای یک اروپایی ظاهر شد. آنها درک علمی از دلیل کارکرد آن نداشتند، اما کارساز بود. بنابراین، هرچه قرن پیش می‌رفت، این عمل ادامه یافت. این شیوه زندگی انسان‌های بی‌شماری را نجات داد. و در نهایت، منجر به کشف واکسن‌های امروزی شد.

آزمون‌وخطا و اختراع

یک واقعیت جالب درباره نوآوری اینکه بزرگترین افشاگری همیشه از کشف طبیعی یا نظریه علمی صحیح حاصل نمی‌شود. در عوض، آنها به مرور از طریق شانس تصادفی و هم‌چنین آزمون‌وخطا، به صورت تکه‌تکه تبدیل به اختراع می‌شوند، زیرا افراد به دنبال راه‌حل‌های عملی برای مشکلات خودشان هستند. در حوزه پزشکی، این یک فرایند ویژه و خطرناک‌ست، اما منجر به بسیاری از اقدامات نجات‌دهنده زندگی شده‌ست. نوآوری چگونه  کار می‌کند

 

منبع آب جرسی سیتی را در نظر بگیرید. در ۱۹۰۸، توسعه سریع صنعتی آب شهر را با پساب غیربهداشتی آلوده کرد. نتیجه آن شیوع جدی وبا و سایر بیماری‌ها بود. دکتر جان لال در تلاش برای رفع مشکل، کلرید آهک، یک ماده ضدعفونی‌کننده را به آب اضافه کرد.

 

در آن زمان افزودن مواد شیمیایی به آب آشامیدنی زننده محسوب می‌شد. شهروندان محلی خشمگین شدند. اما لال شایعاتی را درباره کارکرد آن در شهرهای اروپا شنیده بود، بنابراین، به هر حال آن را امتحان کرد. طی چند ماه، این آزمایش نتیجه داد و نرخ بیماری به شدت سقوط کرد. به‌زودی، جوامع سراسر کشور از الگوی جرسی سیتی پیروی کردند.

 

آیا امروز چنین آزمایشات باز (که نمی‌دانیم نتیجه نهایی آن چه می‌شود) انجام شده‌ست؟ البته. سیگارهای الکترونیکی را که به اصطلاح ویپینگ [vaping] نیز معروف‌ست، مثال بزنیم. برای بسیاری، پُک زدن به ویپینگ اولین قدم برای ترک سیگارست. از آنجاکه مصرف دخانیات دلیل اصلی مرگ‌ومیرست، این وسیله می‌تواند جان بسیاری را نجات دهد.

 

با این حال، ما کاملاً از تأثیرات ویپینگ در سلامتی آگاهی نداریم، بنابراین، استفاده از آنها هم‌چنان بحث‌برانگیزست. در برخی کشورها مانند انگلستان، سازمان‌های دولتی استفاده از آنها را تشویق می‌کنند. در مقابل، سایر کشورها مانند استرالیا آن را ممنوع کرده‌اند. کدام کشور موضع‌گیری درستی نسبت به این نوآوری دارد؟ این مسئله بعداً بررسی خواهد شد.

نوآوری سفر تقریباً همواره پیشرفت‌ها و بهبودهای رو به جلو داشته‌ست

سالامانکا، پفینگ، بیلی، سانس پارییل. این نام‌ها اکنون احمقانه به نظر می‌رسند، اما در اوایل دهه ۱۸۰۰، هر یک گام کوچکی در جهت بهبود شیوه حرکت ما بود. نوآوری چگونه  کار می‌کند

 

ببینید، در طلوع قرن نوزدهم، اسب سلطان حمل‌ونقل بود. با این حال، مخترعین معتقد بودند که یک ماشین، لوکوموتیو با بخار، می‌تواند جای آن را بگیرد. قسمت سخت قضیه اینکه بدانیم چگونه می‌توان یکی از آن را ساخت. بنابراین، مهندسان تعداد زیادی از طرح‌های مختلف را امتحان کردند. و به هر نمونه اولیه جدید یک نام پررنگ اضافه کردند.

 

هر دستگاهی موفق نبود، اما برخی بهبودهای بعدی را در سرعت، ایمنی یا قابلیت اطمینان ایجاد کردند. تا ۱۸۲۹، لوكوموتیو ساخته‌شده توسط رابرت استفنسون با عنوان راکت، قادر به حمل ۱۳ تن بار با سرعت ۳۰ مایل در ساعت بود. و جهان به سمت رونق راه‌آهن رفت.

 

در طول تاریخ، انسان‌ها همیشه به دنبال راه‌های سریع‌تر و قابل اطمینان‌تر برای سفر بوده‌اند. با این حال، هیچ نوع حمل‌ونقل جدیدی هرگز به شکل کاملاً بی‌نقص ظاهر نشده‌ست. به عنوان مثال، ماشین‌های زیبا و کارآمدی که امروز ما را جابجا می‌کنند نتیجه تلاش افراد بی‌شماری هستند که به مرور زمان در طراحی‌های کوچک بی‌شماری پیشرفت کردند.

تاریخ تکامل خودرو

به تکامل خودروهای امروزی نگاه کنید. بیشتر نیروها به موتور احتراق داخلی متکی هستند. ایزاک دو ریواز، افسر توپخانه فرانسوی-سوئیسی، اولین پدرجدّ این ماشین‌ها را در ۱۸۰۷ ساخت. این ماشین با هیدروژن و اکسیژن کار می‌کرد، بلند، باریک و مستعد انفجار بود. در ۱۸۶۰، شخصی پنسیلوانیایی به نام ژان ژوزف لنوآر طرح را برای استفاده از نفت به‌روز کرد. این مرحله مهمی از پیشرفت به حساب می‌آمد، اما دستگاه هنوز بسیار ناکارآمد بود.

 

بعداً، در ۱۸۷۶، نیكلاو اتو، فروشنده مواد غذایی، دستگاه را با افزودن چرخه فشرده‌سازی و احتراق چهار مرحله‌ای کامل كرد. این مدل که موتور چهار زمانه لقب گرفته، اجازه کارکرد روان‌تری را می‌دهد. این طرح توسط مخترع آلمانی کارل بنز به ثبت رسیده‌ست. در ۱۸۹۴، او قدرت موتور را تقویت کرد. و از آن برای رانندگی با یک ماشین سه چرخ به نام موتورواگن استفاده کرد.

 

در حالی‌که موتورواگن مورد توجه ثروتمندان قرار گرفت، اما هم‌چنان یک موضوع جدید بود. به یک مخترع دیگر، هنری فورد، نیاز داشت تا خودرو را به آحاد مردم عرضه کند. در ۱۹۰۹، فرایند خط مونتاژ تولید انبوه او باعث شد تا ماشین مدل تی برای افراد بیشتری مقرون‌به‌صرفه باشد. به‌زودی، خودروها یکی از محبوب‌ترین روش‌های حمل‌ونقل در سراسر جهان شدند. چندین دهه پیشرفت آهسته و مداوم طول کشید، اما موتور بالاخره اسب را فتح کرد. نوآوری چگونه  کار می‌کند

برخی از نوآوری‌ها چیزهای سختی نیستند، بلکه ایده‌های ساده و جالبی هستند

بیایید داستان نوآوری را برای سیب‌زمینی سرخ‌کرده بشنویم. این محصول خوشمزه اساس بسیاری از میان‌وعده‌ها و غذاهای محبوب‌ست که امروزه دوست داریم، اما همیشه این‌گونه نبود. حداقل در اروپا نبود. نوآوری لازم داشت.

نوآوری ملموس

این سیب‌زمینی برای اولین بار بیش از ۸۰۰۰ سال پیش در کوه‌های آند در آمریکای جنوبی کشت شد. و تا اواسط دهه ۱۵۰۰ به دنیای قدیم نرسید. با این حال، برای دهه‌ها، اروپایی‌ها سیب‌زمینی را با سوء ظن نگاه می‌کردند. کلیسا در انگلیس آن را ممنوع کرده بود. مردم فرانسه معتقد بودند که هر کسی بخورد جذام می‌گیرد.

 

آرام آرام، مردم یاد گرفتند که این محصول قوی و غنی از مواد مغذی را دوست داشته باشند. ایده خوردن سیب‌زمینی اولین بار در بلژیک به وجود آمد. سپس این ایده در کل قاره گسترش یافت. در دهه ۱۸۰۰، بیشتر کشورهای اروپایی سیب‌زمینی را به عنوان ماده اصلی غذاهای خود قرار داده بودند.

 

اغلب، مفهوم نوآوری به اختراع خلاصه می‌شود. به این معنا که ما نوآوری را فرایند ساختن کالاهای ملموس و جدید مانند ماشین‌هایی برای صرفه‌جویی نیروی کار یا دستگاه‌های الکترونیکی می‌دانیم. با این حال، برخی از تأثیرگذارترین نوآوری‌ها در همه زمان‌ها اصلاً اشیاء ملموس نیستند. در عوض، آنها ایده‌هایی هستند که راه‌های جدیدی برای نزدیک شدن به دنیا یا حل مشکلات باز می‌کنند.

نوآوری ناملموس

یک نوآوری ناملموس که هر روز از آن استفاده می‌کنید سیستم عددی عربی‌ست که بیشتر به عنوان اعداد شناخته می‌شود. بله، حتی ایده استفاده از ۱، ۲ و ۳ نیز زمانی انقلابی بود. این سیستم شمارش برای اولین بار توسط دانشمندان هندی در حدود ۵۰۰ میلادی ایجاد شد. سپس در قرن نهم توسط بازرگانان عرب پذیرفته شد. و سرانجام در دهه ۱۲۰۰ به لطف نویسنده ایتالیایی معروف به فیبوناچی در اروپا جای خودش را پیدا کرد. نوآوری چگونه  کار می‌کند

 

فیبوناچی طرفدار استفاده از اعداد عربی بود، زیرا کاربرد آنها از اعداد رومی معروف در آن زمان بیشتر بود. مزیت اصلی آنها سیستم موقعیتی آنها بود. در حالی‌که عدد رومی V همیشه به معنای پنج‌ست، پنج زبان عربی بر اساس موقعیت خودش در یک دنباله مقداری مشخص می‌شود. بنابراین، یک پنج به دنبال صفر به معنای ۵۰ست، یک مقدار ده برابری.

 

به نظر می‌رسد این یک تغییر کوچک‌ست، اما دنیای جدیدی را برای ریاضیات باز می‌کند. با اعداد عربی می‌توان محاسبات پیشرفته‌تری مانند ضرب، تقسیم و جبر را انجام داد. هم‌چنین نگهداری سوابق مالی و حسابداری بسیار آسان‌ترست. پذیرش ایده اعداد عربی نوآوری اساسی برای ورود اروپا به عصر جدیدی از اکتشافات تجاری، بازرگانی و علمی بود.

تمایل ما برای برقراری ارتباط، نوآوری سریع را تحریک می‌کند

بالتیمور، مریلند، ۱۸۴۳. حزب ویگ کنگره‌ای برگزار و هنری کلی را به عنوان رئیس جمهور معرفی می‌کند. این خبر بزرگی‌ست و معمولاً قطار بیش از یک ساعت طول می‌کشد تا نتایج آن را به واشنگتن دی‌سی برساند. اما، امسال، پیام در چند ثانیه می‌رسد.

 

چطوری؟ با تشکر از تلگراف، یک اختراع کاملاً جدید که توسط ساموئل مورس نصب شد. با سیگنال‌های الکتریکی از طریق سیم اطلاعات را ارسال می‌کند. این اولین نوآوری عملی در زمینه نوظهور فناوری ارتباط برق‌دارست. تلفن چند سال بعد، در ۱۸۷۶ وارد می‌شود. رادیو بی‌سیم به‌زودی در دهه ۱۸۹۰ دنبال می‌شود.

 

با رسیدن قرن جدید، افراد دوردست بیش از هر زمان دیگری با هم ارتباط دارند. با این حال، این فقط آغاز کارست. طی دهه‌های بعدی، نوآوری‌ها در ارتباطات و فناوری اطلاعات انقلابی در جهان ایجاد کرد.

 

قبل از اینکه مورس اولین نقطه‌ها و خطوط را از طریق تلگراف ارسال کند، ارتباطات به صورت رودررو یا از طریق اشیای فیزیکی مانند نامه‌ها و کتاب‌ها انجام می‌شد. ایده‌ها با سرعت کمتری گسترش می‌یابند. و دسترسی به اطلاعات به این بستگی دارد که در واقع می‌توانید از چه مواد چاپی استفاده کنید. با این وجود، ظهور ارتباطات الکترونیکی مانند تلگراف، تلفن و سرانجام رایانه همه‌چیز را تغییر و سرعت آن را افزایش داد.

فناوری اطلاعات جدید

بیان این واقعیت دشوارست كه فناوری ارتباطات جديد چه سرعتی را پذيرفته‌ست. اولین خط تلگراف در ۱۸۴۴ تکمیل شد. تا ۱۸۵۵، فقط در ایالات متحده ۴۲۰۰۰ مایل خط تلگراف وجود داشت. در پایان دهه ۱۸۷۰، کابل‌های تلگراف در اقیانوس‌های اطلس و اقیانوس آرام کشیده شدند. پخش رادیو نیز مسیر مشابهی دارد. این کار با یک ایستگاه در ۱۹۰۰ آغاز و تا ۱۹۳۰ تبدیل به شکل غالب ارتباطات عمومی شد. نوآوری چگونه  کار می‌کند

 

کامپیوترها نیز با سرعتی حیرت‌انگیز به بخش اساسی از زندگی روزمره ما تبدیل شدند. این امر تا حدودی به دلیل سرعت و کوچک‌سازی فناوری رایانه‌ست. توانایی پردازش رایانه با توجه به تعداد ترانزیستورهای آن تعیین می‌شود. پیشرفت‌های بیشتر باعث می‌شود ترانزیستورها کوچک‌تر و تولید آنها راحت‌تر شود، به طور مداوم امکان قرارگیری ترانزیستورهای بیشتر در فضای کمتری فراهم می‌شود. این پدیده را گاهی قانون مور می‌نامند. بنابراین، ۱۹۷۵، تراشه رایانه متوسط ۶۵۰۰۰ ترانزیستور داشت. امروز این تعداد به میلیاردها رسیده و بسیار ارزان‌تر شده‌اند.

 

با استفاده از اینترنت که همه رایانه‌های جهان را به هم متصل می‌کند، اشتراک اطلاعات از همیشه آسان‌ترست. این نوآوری با دادن نیرویی عظیم به کسانی که فناوری ارتباطات را نظارت می‌کنند، فضای سیاسی را نیز تغییر داده‌ست. اکنون، تأثیرگذارترین شرکت‌های جهان موتورهای جست‌وجو مانند گوگل و امپراتوری‌های رسانه‌های اجتماعی مانند فیس‌بوک هستند.

نوآوری به شانس، همکاری و ترکیب مجدد متکی‌ست

تابه‌های نچسب در آشپزخانه‌تا‌ن، کت‌های گوره-تکس که در محیط‌های خاص می‌پوشند. و محفظه‌های گاز فلورین در اولین بمب‌های اتمی. چه‌چیزهایی در این محصولات مشترک‌ست؟ همه آنها نوآوری‌های مبتنی بر پلی تترافلوئوراتیلن یا پی‌تی‌اف‌ای هستند.

 

پی‌تی‌اف‌ای برای اولین بار در ۱۹۳۸ ساخته شد – به طور تصادفی. دانشمندی که درباره مبرّدها تحقیق می‌کرد، گاز تترافلورواتیلن را در دمای زیر صفر ذخیره کرد. این ماده شیمیایی به یک ماده سخت جامد تبدیل شد که به طور نامعمول پایدار و مقاوم در برابر حرارت بود. این مواد دیگر به عنوان مبرّد کار نمی‌کرد. اما دانشمندان دیگر دریافتند که در زمینه‌های دیگر، می‌توان از آن برای کارکردهای بیشتر استفاده کرد.

 

این داستان از پی‌تی‌اف‌ای مفیدست، زیرا روش پیچیده کارکرد نوآوری را نشان می‌دهد.

نوآوری داستان‌های مشابهی دارد

هر داستان نوآوری متفاوت‌ست، اما اگر خوب دقت کنید، خواهید دید که آنها اغلب از الگوی مشابهی پیروی می‌کنند. بسیاری از بزرگ‌ترین نوآوری‌ها با اندکی ابتکار عمل آغاز می‌شود. شخصی وقفه‌ای با خوش‌شانسی، بینشی نامعمول یا اتفاقی تصادفی دارد. سپس، دیگران کشف را انجام می‌دهند و آن را در موقعیت‌های جدید اعمال می‌کنند. آنها از طریق آزمون‌وخطا، ایده یا اختراع جدید را در زمینه‌های مختلف اعمال می‌کنند تا زمانی‌که کاربرد عملی پیدا کند.

 

روش مدرن استفاده از دی‌ان‌ای را به عنوان شواهد قانونی در پرونده‌های جنایی در نظر بگیرید. هیچ‌کس به طور خاص برای ایجاد این نوآوری تصمیم نگرفت. در عوض، این کار در ۱۹۷۷ آغاز شد، زمانی‌که الک جفریس، دانشمندی از دانشگاه لستر، سعی در ایجاد روشی با استفاده از دی‌ان‌ای برای تشخیص بیماری‌ها داشت. هنگام جمع‌آوری نمونه‌ها، مشاهده کرد که دی‌ان‌ای شباهت زیادی به اثر انگشت دارد. یعنی کد ژنتیکی هر کسی متفاوت از دیگری‌ست. یک کشف شانسی!

همکاری دانشمند ژنتیک و پلیس

در همین حال، پلیس محلی برای حل یک قتل بزرگ در تلاش بود. آنها فکر کردند که آیا کشف جفریس می‌تواند به حل این معما کمک کند؟ بنابراین، این دانشمند و پلیس با هم همکاری کردند. آنها شروع به جمع‌آوری و تجزیه‌وتحلیل بیش از ۵۰۰۰ نمونه ژنتیکی از مظنونان محلی کردند. آنها سپس هر یک از نمونه‌ها را با دی‌ان‌ای یافت‌شده در صحنه جنایت مقایسه کردند. سرانجام، تطبیق آنها قاتل را پیدا کرد. و پرونده بسته شد. نوآوری چگونه  کار می‌کند

 

از آنجاکه نوآوری‌های بسیار زیادی از همین الگو پیروی می‌کنند، شناسایی شرایطی که احتمال وقوع آن بیشترست امکان‌پذیرست. نوآوری زمانی شکوفا می‌شود که افراد بتوانند از مسیرهای مختلف عبور کنند، با هم همکار شوند و با یکدیگر تبادل‌نظر کنند. به همین دلیل، در طول تاریخ، دانشگاه‌ها، مراکز تجاری و شهرهای بزرگ به طور مداوم نوآوری‌های جدیدی ایجاد کرده‌اند. این زمینه‌ها با گرد هم آوردن افراد مختلف با تخصص، دیدگاه‌ها و فرهنگ‌های مختلف در یک مکان، نوع تعاملات را تقویت می‌کند که نوآوری را به جلو سوق می‌دهد.

نوآوری همیشه از بالا به پایین نیست

۱۹۲۴، دولت انگلیس می‌خواست یک کشتی غیرنظامی بسازد که توانایی سفر از طریق اقیانوس‌ها را داشته باشد. سؤال مهم اینکه: آیا این وظیفه را دولت باید انجام دهد یا بخش خصوصی؟ آنها تصمیم گرفتند هر دو روش را امتحان کنند. پارلمان برای ساخت دو کشتی با یک آزمایشگاه دولتی و یک شرکت خصوصی به نام ویکرز قرارداد بست.

 

این آزمایش چگونه انجام شد؟ خُب، تا ۱۹۳۰، ویکرز آر۱۰۰ را طراحی کرد، کشتی سبک، سریع و کارآمد شد. بدون هیچ مشکلی به کانادا سفر کرد و برگشت. در همین حال، آزمایشگاه دولت آر۱۰۱ را ساخت، کشتی سنگین‌تر و پرهزینه. در اولین سفرش به کراچی، پاکستان، قبل از اینکه به فرانسه برسد، دچار سانحه شد و ۴۸ مسافر را کشت. چگونه کار

 

این دو نتیجه بسیار متفاوت یک نکته مهم را نشان می‌دهد. وقتی نوبت به نوآوری می‌رسد، نظارت و کنترل مستقیم دولت همیشه جواب نمی‌دهد. نوآوری چگونه  کار می‌کند

 

این تصور رایج وجود دارد که نوآوری به راهنمایی و بودجه مستقیم از طرف دولت نیاز دارد. این استدلال باعث می‌شود که بخش خصوصی، در تلاش مداوم برای کسب سود آسان، از تحقیق‌وتوسعه پرهزینه لازم برای ایجاد ایده‌های جدید جلوگیری کند. در عوض، شرکت‌ها حق ثبت اختراع خودشان را نگه می‌دارند. و محصولات قدیمی را به سادگی اصلاح می‌کنند. اما آیا این درسته؟ چگونه کار

نوآوری‌ها عملی شرکت‌ها خصوصی را می‌طلبد

نه دقیقاً. اگرچه درست‌ست که تحقیقات به کارگردانی دولت به اکتشافات بزرگی دست می‌یابد، اما برای تبدیل آنها به نوآوری‌های عملی، نبوغ شرکت‌های خصوصی معمولاً لازم‌ست. اینترنت را در نظر بگیرید. مؤلفه‌های اساسی شبکه‌های رایانه‌ای توسط آژانس تحقیقات پیشرفته دفاع، آزمایشگاه دولت آمریکا ایجاد شد. با این حال، تا زمانی که شرکت‌های خصوصی مانند سیسکو در دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ این فناوری را آزمایش نکردند، شبکه جهانی به‌عنوان یک نیاز خانگی شناخته نشد. چگونه کار

 

این پویایی به این دلیل رخ می‌دهد که پروژه‌های بزرگ دولتی اغلب به نیازها یا خواسته‌های روزمره مردم حساس نیستند. علاوه بر این، آنها می‌توانند عقاید جدید و خارج از چارچوب را اتخاذ کنند. با این حال، شرکت‌های بزرگ نیز می‌توانند از این گرایش رنج ببرند. به همین دلیل که حتی برخی از شرکت‌های غول‌پیکر نیز گاهی اوقات توسط شرکت‌های نوپا تصاحب می‌شوند. چگونه کار

 

کداک را به خاطر می‌آورید؟ این شرکت زمانی استاد بی‌چون‌وچرای صنعت عکاسی بود. دوربین‌های عکاسی محصول شاخص آنها بود. بنابراین، در ۱۹۷۵، هنگامی‌که یکی از دانشمندان آنها نسخه اولیه دوربین دیجیتال را ساخت، نوآوری وی نادیده گرفته شد. افراد رده‌بالای شرکت ظرفیت بالقوه و جالب دیجیتالی او را نمی‌دیدند. با این حال، شرکت‌های کوچک‌تر این کار را کردند. و آنها محصولات‌شان را تولید کردند و بازار را در اختیار گرفتند. بنابراین، کداک انقلاب عکاسی دیجیتال را از دست داد و ۲۰۱۲ اعلام ورشکستگی کرد.

نوآوری همیشه با مقاومت روبرو خواهد شد

در راهرو لبنیات فروشگاه مواد غذایی گشت بزنید. در اینجا، انتخاب گسترده‌ای از کره‌ها و مارگارین‌ها را مشاهده خواهید کرد که در یک هماهنگی کامل کنار هم قرار گرفته‌اند. انتخاب به خودتان بستگی دارد. در گذشته اینطور نبود. چگونه کار

 

وقتی مارگارین برای اولین بار در ۱۸۶۹ اختراع شد، سروصدایی ایجاد کرد. روغنی که هم ارزان‌تر و هم پایدارتر از کره بود. صنایع لبنی از ترس رقابت، یک کار شرورانه علیه آن آغاز کردند. شورای ملی لبنیات حتی مطالعات جعلی نشان داد که خطرناک‌ست. تا دهه ۱۹۴۰، دو سوم ایالات‌های آمریكا این ماده اصلی بی‌ضرر را ممنوع كرده بودند. چگونه کار

 

البته سرانجام هیجانات فروکش کرد و مارگارین به عنوان یک ماده غذایی پذیرفته شد. با این حال، این نبرد نشان می‌دهد که حتی خلاقیت‌های جدید و بی‌ضرر نیز می‌توانند بحث و جدل ایجاد کنند. چگونه کار

ترس از تغییر

وقتی یک ایده یا اختراع واقعاً بدیع به صحنه می‌رسد، اغلب رد می‌شود. به این دلیل که افراد اغلب از تغییر می‌ترسند. هم‌چنین، صنایع تاسیس‌شده نمی‌خواهند برتری خودش را از دست بدهند. به همین دلیل که پرورش‌دهندگان اسب با تراکتور جنگیدند. فروشندگان یخ سعی کردند فناوری برودتی را خفه کنند. و برخی از نوازندگان ابتدا می‌خواستند ایستگاه‌های رادیویی را از پخش موسیقی ضبط‌شده ممنوع کنند.

 

یکی از راه‌های تلاش گروه‌های علاقه‌مند برای کاهش سرعت نوآوری، کاشتن ترس درباره ایمنی و امنیت‌ست. مورد موجودات اصلاح‌شده ژنتیکی یا جی‌ام‌اوها را در نظر بگیرید. جی‌ام‌اوها، مانند برنج طلایی غنی‌شده با ویتامین ای، توانایی ایجاد تغذیه ارزان‌تر را برای مردم در سراسر جهان دارند. با این  حال، گروه‌هایی که از نظر عقیدتی مخالف اصلاح ژنتیکی هستند، مانند گرین‌پیس [Greenpeace]، با استناد به شواهد گاهی اوقات ناچیز درباره خطرناک بودن این غذاها، سخت علیه تولید آنها لابی می‌کنند. چگونه کار

قوانین مالکیت معنوی

راه دیگر جلوگیری از نوآوری، استفاده بیش از حد و تهاجمی از قوانین مالکیت معنوی‌ست. این قوانین، مانند حق کپی‌رایت و حق ثبت اختراع، به‌درستی اعمال می‌شود، با استفاده منحصربه‌فرد از ایده‌های خودتان برای مدت کوتاهی، به نوآوری دامن می‌زند. این به نوآوران اصلی اجازه می‌دهد تا سود کسب کنند. نوآوری چگونه  کار می‌کند

 

با این حال، همانطورکه می‌دانیم، نوآوری نیاز به اشتراک ایده‌ها و کار بر روی دیگران دارد. متأسفانه، حق کپی‌رایت به طور مداوم تمدید شده‌ست و این روند را دشوارتر می‌کند. در ایالات متحده، حق کپی‌رایت ۱۴ سال به طول انجامید. ۱۹۷۶، عمر آن به مدت بیش از ۵۰ سال ادامه یافت. ۱۹۹۸، ۵۰ به ۷۰ افزایش یافت. این قوانین دیگر به نفع خالق اصلی پس از مرگ نیست، اما ایده‌های خوب را از استفاده‌های احتمالی جدید دور نگه می‌دارد. چگونه کار

 

بنابراین، آیا نوآوری در معرض توقف چشمگیرست؟ احتمالاً، اما نه لزوماً. در بخش بعدی خلاصه‌کتاب، این تنش را بررسی خواهیم کرد.

نوآوری در غرب وجود ندارد، اما در جاهای دیگر رونق گرفته‌ست

جهان را در ۲۰۵۰ تصور کنید. چه شگفتی‌هایی می‌بینید؟ چگونه کار

 

شاید شما یک سیستم پزشکی را ببینید که در آن ژن‌درمانی و درمان‌های سلول بنیادی باعث از بین رفتن بیشتر آلرژی‌ها، سرطان‌ها و سایر بیماری‌ها شده باشد؟ یا شاید یک شبکه حمل‌ونقل که در آن با استفاده از هوش مصنوعی به‌سرعت و با خیال راحت ماشین‌سواری می‌شود؟ یا، با یک انقلاب انرژی سبز که در آن همجوشی هسته‌ای می‌تواند قدرت نامحدودی را برای ما فراهم کند؟ چگونه کار

 

حال، از خودتان بپرسید: آیا هرگز به آن آینده ایده‌آل خواهیم رسید؟ آیا ما حتی در مسیر درست پیش رفته‌ایم؟ با نگاهی به وضعیت نوآوری امروز، گفتن این حرف با قطعیت سخت‌ست. ممکن‌ست به منطقه زندگی‌تان بستگی داشته باشد. چگونه

 

در بسیاری از مناطق جهان، در چند قرن گذشته با جهش‌های شگفت‌آور، نوآوری پر شده‌ست. در طی چند نسل، کشورهای غربی از اقتصادهای مبتنی بر کشاورزی به نیروگاه‌های برق‌دار و صنعتی رسیده‌اند. اکنون حتی به نظر می‌رسد که هر روز تحولات جدیدی را در بخش‌هایی مانند ارتباطات و فناوری رایانه به وجود می‌آورند. چگونه

نوآوری هم‌چنان راکد

با این وجود، در کنار این تغییرات، سایر بخش‌ها به‌طرز عجیبی راکد هستند. در حوزه حمل‌ونقل، چیز زیادی تغییر نکرده‌ست. ۱۹۵۸، سرعت متوسط ​​هواپیمای تجاری ۶۰۰ مایل در ساعت بود. امروز، آنها تقریباً با همان سرعت حرکت می‌کنند. در حاشیه مواردی مانند بهره‌وری سوخت ارتقاء یافته‌ست، اما اصول اساسی آنها دست نخورده‌ست. چگونه

 

دنیای تجارت نیز از پویایی کمتری برخوردارست. در ایالات متحده، مشاغل جدید ۱۲ درصد اقتصاد را در ۱۹۸۰ تشکیل می‌دادند. در ۲۰۱۰، آنها تنها ۸ درصد را تشکیل می‌دهند. در آن سوی اقیانوس اطلس، همه‌چیز حتی گیر افتاده و زنجیر شده‌ست. با نگاهی به فهرست ۱۰۰ تجارت باارزش اروپا، فقط دو مورد از آنها جوان‌تر از ۴۰ سال سن دارند. به نظر می‌رسد بیشتر صنایع بیش از ایده‌های جسورانه جدید در حفظ سودهای فعلی متمرکز هستند. چگونه

 

بنابراین، نوآوری در کجا اتفاق می‌افتد؟ بیشتر در کشورهای در حال ظهور مانند چین. طی چند دهه گذشته، این کشور منابع و نیروی انسانی را در شهرنشینی و فناوری‌های جدید متمرکز کرده‌ست. اکنون شرکت‌های چینی مانند تن‌سنت و علی‌بابا در صنایع پر رشد مانند رسانه‌های اجتماعی و خدمات مالی پیش‌تاز هستند. علاوه بر این، دانشگاه‌های چین در زمینه‌هایی مانند ژنتیک و هوش مصنوعی گام‌های بلندی برداشته‌اند. نوآوری چگونه  کار می‌کند

 

آیا دنیای غرب می‌تواند این روند را ادامه دهد؟ شاید. این به روح نوآوری در نوآوری نیاز دارد. شرکت‌ها باید بیشتر ریسک کنند، کارگران باید ساعت‌های بیشتری وقت بگذارند. و دولت‌ها باید تبادل نظر آزاد و باز را تقویت کنند که به رونق گذشته دامن می‌زند. همه اینها، به علاوه کمی شانس، نوآوری را دوباره در دستورکار قرار خواهد داد. چگونه

خلاصه نهایی

نوآوری یک عمل خلاقانه فوری نیست که توسط نوابغ و به‌تنهایی انجام شود. در واقع این یک روند طولانی، نامنظم و پیچیده‌ست. نوآوری زمانی اتفاق می‌افتد که برخوردهای تصادفی و بینش‌های پرطرفدار توسط افراد بی‌شماری به‌اشتراک گذاشته شده، دوباره‌سازی و ساخته شوند. با یافتن کاربردهای عملی برای ایده‌های بدیع، اختراعات جدید به‌تدریج و به‌آرامی بهبود می‌یابند. اگر می‌خواهیم در آینده نوآوری بیشتری داشته باشیم، باید تبادل دانش آزاد را گسترش دهیم. و به‌عنوان افراد، سازمان‌ها و ملت‌ها ریسک‌های بزرگی را بپذیریم. چگونه

 

شما می‌توانید این کتاب را از انتشارات چیتگرها تهیه کنید.

 

دوره رهبری کارآفرینانه

امتیاز به این مطلب

5/5 - (10 امتیاز)

مطالب بیشتر

برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.
نوآوری چگونه کار می‌کند
شما هم می‌توانید تغییر را رهبری کنیدبیشتر بدانید
+