1. خانه
  2. مقالات
  3. رشد
  4. بزرگ شدن در جمع

بزرگ شدن در جمع

بزرگ شدن

بزرگ شدن در جمع

5/5 - (7 امتیاز)

رسیدن به سن بلوغ در دنیای دیجیتال

بزرگ شدن در جمع (۲۰۲۳) استرس‌های زیادی را بررسی می‌کند که والدین و فرزندان می‌توانند در دنیای دیجیتال امروز تجربه کنند. اگرچه ممکن‌ست تربیت فرزندان در مواجهه با بسیاری از رسانه‌های اجتماعی فناورانه امروزی بسیار دشوار به نظر برسد، این راهنما بینش روشن و عملی را برای هدایت رفتار آنلاین نوجوانان و هم‌چنین نظارت بر اقدامات بزرگسالان ما ارائه می‌دهد.

 

دکتر دوورا هایتنر، سخنران عمومی و نویسنده مشهوری‌ست که در تلاقی رسانه، فناوری و جامعه تخصص دارد. تخصص او به ویژه بر راهنمایی والدین و فرزندان برای تعامل متفکرانه و مسئولانه با رسانه‌های دیجیتال متمرکزست. او هم‌چنین به خاطر کتابش خردنمایشی [Screenwise] شهرت دارد که به بررسی موضوعات مشابه می‌پردازد.

این کتاب چه چیزی برای من دارد؟ یاد بگیرید که نوجوانان را در دنیای دیجیتال توانمند کنید.

از آنجایی‌که فرزندان با چسبیدن به دستگاه‌ها بزرگ می‌شوند، والدین با چالش جدیدی روبرو می‌شوند: چگونه بومی‌های دیجیتال مسئول را در دنیای آنلاین بیش از حد در معرض دید قرار دهند. این امر به ویژه مهم‌ست؛ زیرا مشخص می‌شود که تلاش برای نظارت بر استفاده از فناوری نوجوانان اغلب معکوس‌ست.

 

راه‌حل این معما اعطای استقلال دیجیتال پشتیبانی‌شده به فرزندان‌تان‌ست. از این گذشته، فرزندان از طریق برقراری ارتباط رشد می‌کنند، نه نظارت. با راهنمایی ارزش‌های اجتماعی و رفتاری به جای نظارت بر استفاده از رسانه‌های اجتماعی، والدین می‌توانند به جای شورش و پنهان‌کاری، قضاوت درست را تشویق کنند. بزرگ شدن

 

این خلاصه‌کتاب به دور از ترس و وحشت، یک راهنمای اطمینان‌بخش برای والدین همدلانه در عصر دیجیتال‌ست. در آن، شما خواهید آموخت که با مراقبت و شجاعت، والدین می‌توانند انعطاف‌پذیری و مسئولیت‌پذیری را الگوبرداری کنند. و در عین حال به فرزندان خودشان آموزش استفاده انسانی از فناوری را می‌دهند.

 

نکته‌ای قبل از شروع – در حالی‌که بیشتر زبان در این خلاصه‌کتاب بر روی «والدین» متمرکزست، گاهی اوقات فرزندان توسط دوستان نزدیک خانواده، پدربزرگ و مادربزرگ یا سایر سرپرستان بزرگ می‌شوند. این خلاصه‌کتاب از واژه‌های «والدین» و «سرپرست» به جای یکدیگر استفاده می‌کند، در حالی‌که تشخیص می‌دهد که همه سرپرستان والدین مستقیم نیستند. بزرگ شدن

ردیابی فعالیت‌های دیجیتالی فرزندان شما می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد؛ پس چه باید کرد

آیا تا به حال تجاوز به حریم خصوصی را تجربه کرده‌اید که شخصی دفترچه یادداشت خصوصی شما را می‌خواند یا مکالمه تلفنی را می‌شنود که قرارست محرمانه باشد؟ چه احساسی داشتید – نقض و سوءتفاهم‌هایی که به دلیل کمبود زمینه ایجاد شد؟

 

در عصر دیجیتال امروز، والدین فرصت‌های بی‌سابقه‌ای برای نظارت بر فعالیت‌های آنلاین فرزندان‌شان دارند. با این حال، به جای تمرکز بر نظارت، برای والدین مفیدترست که فرزندان‌شان را در پرورش شخصیت قوی و قضاوت صحیح راهنمایی کنند. نظارت، به‌ویژه زمانی‌که مخفیانه باشد، می‌تواند به رازداری و شورش دامن بزند. و اعتماد بین والدین و فرزند را از بین ببرد. مهارت‌های واقعی تصمیم‌گیری نه تحت نظارت دائمی، بلکه از طریق تمرین استقلال با راهنمایی حمایتی رشد می‌کنند.

 

پژوهش‌ها نشان می‌دهد که بسیاری از والدین به طور گسترده ردپای دیجیتالی فرزندان‌شان را در تلاش برای محافظت از آنها ردیابی می‌کنند. این نظارت بیش از حد مانع از توسعه استقلال و اتکاء به خویش در جوانان می‌شود. و آنها را به جای قضاوت به نظارت‌های بیرونی وابسته می‌کند.

 

در حالی‌که ابزارهای ردیابی ممکن‌ست به والدین احساس امنیت کاذب بدهند، اما در واقع می‌توانند مانع رشد سالم شوند. تکیه بر برنامه‌های نظارتی اغلب نیاز به بحث‌های باز درباره ارزش‌ها، انتظارات و مقابله با چالش‌ها را نادیده می‌گیرد. فرزندان از تجربیات تدریجی مستقل بیشتر سود می‌برند تا از سرپرستی که دائماً مشکلات‌شان را برای آنها حل می‌کند. بزرگ شدن

 

فرزندان همیشه جدا از والدین خودشان به دنبال فضاهای خصوصی برای کشف هویت‌شان بوده‌اند. برای نسل‌های قبلی، این می‌توانست یک نقطه خلوت در جنگل یا اتاقی در خانه باشد که به ندرت از آن بازدید می‌شد. اینترنت اکنون به عنوان مرز جدیدی برای این اکتشاف عمل می‌کند. والدین عاقل درک می‌کنند که هم اکتشاف فیزیکی و هم مجازی بخش‌های طبیعی رشد هستند. نگرانی درباره فعالیت‌های خصوصی نوجوانان باید با ملاحظاتی مانند سن، کیفیت رابطه والدین و فرزند، ماهیت دوستی آنها و سلامت روان متعادل شود.

 

ردیابی و جاسوسی مخفیانه اغلب می‌تواند به روابط والدین و فرزندان به طور غیرضروری آسیب برساند. اعتماد زمانی بهتر پرورش می‌یابد که نظارت به جای نظارت پلیسی، با هدف راهنمایی باشد. صراحت در مورد ردیابی محدود در موقعیت‌های خاص، مانند موارد قبلی قلدری، می‌تواند ارتباطات قوی‌تری ایجاد کند. برعکس، نظارت مخفی می‌تواند منجر به درگیری شود.

 

به عنوان مثال، از نظر رشد طبیعی‌ست که فرزندان درباره والدین خودشان صحبت کنند. اما اگر والدین به طور ناخواسته شاهد این عبارات باشند، این می‌تواند به اشتباه به عنوان آزاردهنده یا خصمانه تعبیر شود. تعبیر نادرست انفجارهای عاطفی موقت فرزندان به عنوان نگرش‌های دائمی می‌تواند به پیوند بین والدین و فرزند آسیب برساند. برای والدین بسیار مهم‌ست که درک کنند که افکار و ارتباطات خصوصی فرزندان‌شان برای بررسی دقیق بزرگسالان در نظر گرفته نشده‌ست. بزرگ شدن

 

بنابراین، بهترین رویکرد برای نظارت والدین بر ارتباطات دیجیتالی فرزندان‌شان چیست؟ سالم‌ترین روش شامل ارتباط واضح و کاهش تدریجی ردیابی برای حمایت از استقلال رو به رشد به جای تشویق وابستگی‌ست. همانطورکه فرزندان رفتار مسئولانه نشان می‌دهند، نظارت باید کاهش یابد تا به قضاوت بالغ آنها احترام بگذارد. و در عین حال ارتباط باز را حفظ کند. حمایت از توسعه شهروندان دیجیتالی بااخلاق و توانمند نیازمند راهنمایی‌ست نه نظارت.

 

در موارد خاص، مانند بحران‌های سلامت روان، نظارت مستقیم بیشتری ممکن‌ست ضروری باشد. با این حال، حتی در این سناریوها، بهترست در ارتباط شفاف در مورد میزان نظارت شرکت کنید. به هر حال، ارتباط دلسوزانه و انعطاف‌پذیری مؤثرتر از نظارت در تربیت فرزندان‌ست. والدین عاقل، مربیگری را بر نظارت، تقویت همدلی و احترام ترجیح می‌دهند تا به فرزندان‌شان کمک کنند تا چالش‌های بزرگ شدن در دنیای دیجیتالی عمومی را پشت سر بگذارند. بزرگ شدن

پیمایش نوجوانی در کانون توجه دیجیتال

آن لحظات شرم‌آور دوران جوانی خودتان را به خاطر دارید که خوشبختانه برای دیدن در دنیای دیجیتال ثبت نشده‌ست؟ نوجوانان امروزی چندان خوش‌شانس نیستند. زیرا کاوش‌های اولیه هویت آنها اغلب به صورت آنلاین مستند شده‌ست.

 

رسانه‌های اجتماعی به صحنه‌ای برای نوجوانان تبدیل می‌شود تا با ارائه شخصیت‌های مختلف آزمایش کنند. این یک بخش طبیعی از پرورش آنهاست. با این حال، جنبه عمومی رسانه‌های اجتماعی آسیب‌پذیری آنها را بزرگ‌تر می‌کند. تمایل به لایک و تایید می‌تواند نوجوانان را تحت فشار قرار دهد تا فقط بهترین نسخه‌های خودشان را ارائه دهند. که به نوبه خودش می‌تواند مسائل مربوط به سلامت روان و جسم را تشدید کند. بزرگ شدن

 

با این حال، تمایز بین حضور آنلاین نوجوانان و شخصیت واقعی آنها ذاتاً مضر نیست. در واقع، حمایت والدین می‌تواند عزت نفس نوجوانان را مستقل از استفاده از فناوری آنها بالا ببرد. با این حال، یک نگرانی مهم برای جوانان امروزی، ترس از تحمل پیامدهای آنلاین یا «لغو» اقدامات آنهاست.

 

از طرف دیگر، رسانه‌های اجتماعی به بچه‌های ساکت‌تر بستری برای ابراز استعدادهایشان ارائه می‌کنند. و به فعالان جوان اجازه می‌دهند صدای خودشان را تقویت کنند. اما بار حفظ وجهه عمومی می‌تواند خسته‌کننده باشد. نوجوانان در حین بررسی نکات برجسته و محرومیت‌های زندگی آنلاین به همدلی و راهنمایی نیاز دارند. در اینجا والدین نقش تعیین‌کننده‌ای دارند. آنها باید بحث‌های باز درباره واقعیت‌های رسانه‌های اجتماعی، از جمله ماهیت نظارتی آن و استانداردهای غیرواقع‌بینانه‌ای را تشویق کنند که می‌تواند تعیین کند. ارائه راهبردهایی برای مدیریت احساسات منفی و شک و تردید به خودشان و نشان دادن شفقت به خودشان نیز برای کمک به نوجوانان در تعامل سنجیده با فناوری حیاتی‌ست. بزرگ شدن

 

این موضوع ما را به یک درک مهم می‌رساند: ارزش راهنمایی بر نظارت. در حالی‌که ابزارهای نظارتی وعده امنیت را می‌دهند، در واقع می‌توانند با جلوگیری از یادگیری تجربی، توسعه سالم را خفه کنند. نوجوانان به تدریج به استقلال بیشتری نیاز دارند، نه نظارت مداوم.

 

پژوهش‌ها تاکید می‌کند که پرورش والدین با توجه به عادات دیجیتالی نوجوانان، عزت نفس بالا را ارتقاء می‌دهد. نظارت بیش از حد می‌تواند اعتماد و ارتباط بین والدین و فرزند را از بین ببرد. درعوض، هدایت نوجوانان از منظر دیجیتال با احترام و درک استقلال رو به رشد آنها ضروری‌ست. همانطورکه نوجوانان بالغ می‌شوند، از راهنمایی‌هایی بهره‌مند می‌شوند که بلوغ و استقلال فزاینده آنها را تصدیق می‌کند و به آنها کمک می‌کند تا شهروندان دیجیتالی مسئولی شوند.

ایجاد تعادل بین اشتراک والدین و حریم خصوصی فرزندان به صورت آنلاین

آیا تا به حال شاهد بوده‌اید که والدین لحظات خصوصی فرزندشان را در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک بگذارند؟ یا شاید چیزی درباره فرزندتان، مانند رسیتال ویولن او، به صورت آنلاین به اشتراک گذاشته باشید. در حالی‌که والدین اغلب از سر غرور و شادی با هم شریک می‌شوند، این عمل «اشتراک‌گذاری» می‌تواند ناخواسته حقوق حریم خصوصی فرزندان را نقض کند. بسیار مهم‌ست که بین تجلیل از دستاوردها و احترام به استقلال و کرامت فرزند تعادل پیدا کنید. بزرگ شدن

 

در حالی‌که رسانه‌های اجتماعی حس اجتماع و حمایت را برای والدین ارائه می‌دهند، نباید به قیمت نادیده گرفتن رضایت و مرزهای فرزندان تمام شود. احترام به استقلال در حال تکامل فرزندان ضروری‌ست، حتی اگر به این معنی باشد که والدین باید انگیزه‌های مشترک خودشان را مهار کنند.

 

برای اطمینان از محافظت حریم خصوصی فرزندان، نویسنده سه دستورالعمل کلیدی را توصیه می‌کند: از حریم خصوصی فعلی و آینده فرزندان خود محافظت کنید. شهرت آنلاین آنها را مدیریت کنید. و در صورت لزوم، هرگونه یادداشت قبلی را که ممکن‌ست شرم‌آور باشد حذف کنید. هنگامی‌که مطمئن نیستید، پیش‌فرض باید اولویت‌دهی به حقوق فرزند باشد. بزرگ شدن

 

ایجاد یک خط‌مشی رسانه‌ای خانواده می‌تواند راهی مفید برای پیمایش این مسائل باشد. این خط‌مشی می‌تواند دستورالعمل‌هایی را در مورد اینکه چه نوع اطلاعات خانوادگی می‌تواند به اشتراک گذاشته شود، توسط چه کسی، در کدام سکو و تحت چه شرایطی به اشتراک گذاشته شود. هم‌چنین می‌تواند شامل قوانینی مانند انتظار قبل از اعلام عمومی اخبار خانواده یا اجازه دادن به نوجوانان برای به اشتراک گذاشتن دستاوردهای‌شان در زمان خودش باشد.

 

هم‌چنین مهم‌ست که مفهوم حریم خصوصی در هر دو زمینه کوچک و بزرگ با فرزندان مورد بحث و تواقق قرار گیرد. حریم خصوصی کوچک به اشتراک‌گذاری شخصی و در سطح جامعه مربوط می‌شود، در حالی که حریم خصوصی بزرگ شامل جمع‌آوری داده‌های بزرگ‌تر و مسائل مربوط به حریم خصوصی آنلاین‌ست. گفت‌وگو درباره این موضوعات می‌تواند به آماده‌سازی فرزندان برای هدایت زندگی دیجیتالی خودشان کمک کند. بزرگ شدن

 

با توجه به فشارهایی که جوانان از قبل در تنظیم شخصیت‌های آنلاین خودشان با آن مواجه هستند، والدین می‌توانند با اجازه دادن به فرزندان خود برای نظارت روایت‌های‌شان به آنها کمک کنند. این رویکرد محترمانه به فرزندان قدرت می‌دهد تا زندگی‌شان را با سرعت خودشان به اشتراک بگذارند. از طریق اقدامات خردمندانه و سنجیده، والدین می‌توانند شهروندان دیجیتالی مسئول را پرورش دهند که در عین حال از حریم خصوصی آنها محافظت می‌کنند.

راهنمایی فرزندان در تعیین مرزهای حریم خصوصی آنلاین

در کاوش خودمان در زمینه اشتراک‌گذاری دیجیتال، به این موضوع پرداخته‌ایم که چگونه بزرگسالان می‌توانند به طور مناسب اشتراک‌گذاری تجربیات شخصی فرزندان را به صورت آنلاین مدیریت کنند. اما درباره خود بچه‌ها و یادداشت‌های خودشان چطور؟ بزرگ شدن

 

والدین اغلب نگران اشتراک‌گذاری بیش از حد فرزندان‌شان در رسانه‌های اجتماعی هستند. با این حال، تلاش برای سرکوب ابراز وجودشان می‌تواند منجر به پنهان‌کاری و جدایی آنها شود. درعوض، با راهنمایی صحیح، بچه‌ها می‌توانند یاد بگیرند که به طور خردمندانه به اشتراک بگذارند و قصد را به جای انگیزه انتخاب کنند.

 

نوجوانان به دلایل مختلف، مانند جست‌وجوی یک جامعه حمایت‌کننده، کشف هویت خودشان، مبارزه با انگ، درگیر شدن در فعالیت‌ها یا صرفاً برای جلب توجه، یادداشت آنلاین می‌گذارند. اینها همه بخشی از رشد طبیعی هستند. با این حال، اشتراک‌گذاری بیش از حد می‌تواند منجر به خطراتی مانند قلدری، فرصت‌های از دست رفته، خستگی شفقت و روابط ناسالم شود. بزرگ شدن

 

به جای نظارت بر آنچه فرزندان‌شان یادداشت می‌کنند، برای والدین مفیدست که در گفت‌وگوهایی درباره ایجاد تعادل بین فضای باز و حریم خصوصی مشارکت کنند. آنها می‌توانند فرزندان‌شان را تشویق کنند تا درباره انگیزه‌های‌شان برای اشتراک‌گذاری بیاندیشند، مخاطبان آنها چه کسانی هستند و مردم چگونه ممکن‌ست به یادداشت‌های آنها واکنش نشان دهند. یک رویکرد عملی این‌ست که از نوجوانان بخواهیم تصور کنند که پیام خودشان را روی یک تی‌شرت در جمع بپوشند. والدین هم‌چنین باید ارزش به اشتراک گذاشتن برخی چیزها را با چند فرد قابل اعتماد به جای مخاطبان گسترده مورد بحث قرار دهند. و آنها را برای بازخوردهای مثبت و منفی آماده کنند.

 

هدایت نوجوانان به سمت اشکال ایمن ابراز وجود، بسته به زمینه، بسیار مهم‌ست. در حالی‌که مقاومت در برابر میل به نظارت مداوم می‌تواند چالش‌برانگیز باشد، به پرورش قضاوت صحیح کمک می‌کند. تأکید بر کرامت و هدایت به اشتراک‌گذاری مسئولانه مؤثرتر از تلاش برای کنترل همه جنبه‌های فعالیت آنلاین فرزندست. گفت‌وگوهای صادقانه درباره تعادل بین نگرانی‌های والدین و تمایلات نوجوانان برای استقلال می‌تواند اعتماد و بلوغ را تقویت کند. والدین با اذعان به انگیزه‌های سالم خودشان و بحث درباره خطرات و راه‌های اشتراک‌گذاری خردمندانه، می‌توانند به فرزندان خودشان در درک پیامدهای رفتار آنلاین خودشان کمک کنند. با انجام این کار، آنها به استقلال رو به رشدشان احترام می‌گذارند. و توصیه‌های خردمندانه‌ای را ارائه می‌دهند که به نوجوانان امکان می‌دهد یک حضور دیجیتالی آگاهانه ایجاد کنند. بزرگ شدن

کمک به بچه‌ها برای بهبودی از اشتباهات آنلاین

یکی از بزرگترین ترس‌هایی که والدین درباره فرزندان‌شان و دنیای دیجیتال دارند، خطر ویروسی شدن آنها به دلایل اشتباه‌ست. هنگامی‌که نوجوانان مرتکب اشتباهات آزاردهنده آنلاین می‌شوند، برای تأمل و رشد به راهنمایی دلسوزانه نیاز دارند. شرمساری آنها با خشم اغلب به جای اصلاح رفتارهای منفی آنها را تقویت می‌کند. والدین می‌توانند با الگوبرداری از مسئولیت‌پذیری و در عین حال محافظت از کرامت فرزندشان نقش کلیدی ایفا کنند.

 

پرداختن به دیدگاه‌های مشکل‌ساز ضروری‌ست. چنین دیدگاه‌هایی اغلب ناشی از نادانی‌ست تا بداخلاقی ذاتی. اگر فرزند دارای دیدگاه‌های نژادپرستانه، زن‌ستیز، توانایی یا سایر مضرات‌ست، تصدیق این موضوع و درخواست کمک حرفه‌ای، مانند درمان، بسیار مهم‌ست. برای فرزندی که در فضای مجازی مرتکب اشتباه تکانشی شده‌ست، تمرکز باید بر کمک به او برای مقابله با واکنش‌های متقابل و راهنمایی آنها باشد تا در تعاملات دیجیتالی آینده‌شان خردمندتر باشند. هم‌چنین برای والدین مهم‌ست که درباره رفتارهای خودشان بیاندیشند. و در نظر بگیرند که فرزندان‌شان چگونه ممکن‌ست این نگرش‌ها را انتخاب کرده باشند. بزرگ شدن

 

بخشی از پیشگیری از این اشتباهات، آموزش فرزندان به زمینه تاریخی و اجتماعی برخی مسائل‌ست. به عنوان مثال، یک نوجوان ممکن‌ست درد عمیق و تاریخچه پشت یک توهین نژادی را درک نکند. زیرا فکر می‌کند که صرفاً تحریک‌آمیز یا طنزست. آموزش اولیه درباره چنین موضوعاتی می‌تواند به نوجوانان کمک کند تا آسیب‌های پشت کلمات و اعمال خاص را درک کنند.

 

هم‌چنین حفظ تعادل آموزش با کفاره مناسب برای کسانی که مرتکب اشتباه شده‌اند. و حمایت از کسانی که از آن متاثر شده‌اند بسیار حیاتی‌ست. هنگام رسیدگی به اشتباه شخص دیگری با فرزندتان، تمرکز بر حمایت از قربانیان به جای شرمساری مجرم، اغلب سازنده‌ترست. بزرگ شدن

 

وقتی فردی به خاطر اشتباهی ویروسی می‌شود، می‌تواند نقش جامعه گسترده‌تر را در تداوم دیدگاه‌ها و رفتارهای مضر کاهش دهد. هدف پرورش احساس گناه سالم در فرزندان به خاطر اشتباهات‌شان‌ست. زیرا احساس گناه می‌تواند منجر به تغییرات مثبت شود، در حالی‌که شرم می‌تواند فلج‌کننده باشد. هم‌چنین کمک به نوجوانان برای درک تأثیر اعمال‌شان به جای تنبیه ساده، بسیار مهم‌ست. زیرا تنبیه اغلب باعث می‌شود که آنها به جای درک نادرست بودن اعمال خودشان، احساس بدی درباره گرفتار شدن داشته باشند.

 

اگر فرزندتان با واکنش عمومی روبرو می‌شود، نویسنده توصیه می‌کند که احساسات او را اعتبارسنجی کنید، از ایمنی جسمی او اطمینان حاصل کنید، به او کمک کنید تا درباره رفتارشان بیاندیشند. و اقداماتی را برای ترمیم هر آسیبی انجام دهد. گاهی ممکن‌ست صدور بیانیه عمومی ضروری باشد، اما کار احساسی و تأملی باید در اولویت باشد. بزرگ شدن

 

فعال بودن در جلوگیری از اشتباهات طبیعی عمومی مستلزم تمرکز بر رشد شخصیت به جای صرفاً عواقب اعمال‌ست. آموزش به نوجوانان نحوه درگیر شدن آگاهانه با فناوری مربوط به راهنمایی آنها برای ایجاد ویژگی‌های شخصیتی قوی‌ست. و اطمینان حاصل می‌کند که آنها تصمیمات خردمندانه‌ای در دنیای دیجیتال می‌گیرند.

خلاصه نهایی

پیمایش در دنیای دیجیتال به عنوان والدین بیشتر مستلزم راهنمایی‌ست تا نظارت. بسیار مهم‌ست که به حریم خصوصی و استقلال فرزندان احترام بگذاریم و لذت اشتراک‌گذاری نقاط عطف آنها را با حق نظارت بر ردپای دیجیتالی خودمان متعادل کنیم. بحث درباره حریم خصوصی، چه در محیط‌های کوچک جامعه و چه در زمینه‌های آنلاین بزرگ‌تر، در آماده‌سازی آنها برای دنیای دیجیتال کلیدی‌ست. نوجوانان برای به اشتراک‌گذاری خردمندانه آنلاین، درک تأثیر گفتار و اعمال‌شان به راهنمایی نیاز دارند. بزرگ شدن

 

والدین نقش حیاتی در آموزش فرزندان درباره زمینه تاریخی و اجتماعی رفتار آنلاین خودشان دارند، به ویژه برای جلوگیری از اشتباهات آسیب‌زا. وقتی اشتباهاتی رخ می‌دهد، راهنمایی و تأمل دلسوزانه مؤثرتر از شرمساری‌ست. پرورش احساس گناه سالم به جای شرم در فرزندان باعث تشویق تغییرات مثبت و رشد می‌شود. در نهایت، پرورش شهروندان دیجیتال نیازمند ارتباطات باز، درک و تمرکز بر رشد شخصیت‌ست. و به نوجوانان کمک می‌کند تا در پیچیدگی‌های زندگی آنلاین و آفلاین خودشان پیمایش کنند.

 

شما می‌توانید این کتاب را از سایت آمازون تهیه کنید

 

بنر دوره برنامه رشد فردی

امتیاز به این مطلب

5/5 - (7 امتیاز)

مطالب بیشتر

برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.
بزرگ شدن
استراتژی ۱۴۰۳ کسب‌وکارتان را طراحی کنیداطلاعات بیشتر
+